ฝนแค่ 20-30 มม. ทำไมกรุงเทพฯ ท่วม? ท่อตัน น้ำเสีย น้ำทะเลหนุน

บทนำ: คุณจะได้อะไรจากบทความนี้

ถ้าคุณเคยสงสัยว่า ทำไมฝนตกแค่แป๊บเดียว ถนนหน้าบ้านก็กลายเป็นคลองแล้ว ทั้งที่ข่าวบอกว่าฝนไม่ได้หนักที่สุดของปี คุณไม่ได้คิดไปเอง บทความนี้จะพาไปดูคำตอบแบบเป็นระบบว่า ฝน 20-30 มิลลิเมตรทำให้กรุงเทพฯ ท่วมได้อย่างไร โดยแยกเป็น 3 ตัวการหลัก คือ ท่อที่รับน้ำได้น้อยกว่าที่ออกแบบไว้ น้ำเสียที่ค้างอยู่ในท่อร่วม และน้ำทะเลหนุนในช่วง 9-17 พฤศจิกายน 2026 ที่ทำให้ปลายทางระบายน้ำแทบปิด

คุณจะได้เข้าใจว่า ตัวเลขฝนอย่างเดียวบอกความเสี่ยงไม่ได้ ต้องดูฝนตกนานแค่ไหน พื้นที่ของคุณสูงหรือต่ำ คลองใกล้บ้านเต็มหรือยัง และน้ำทะเลหนุนตรงกับช่วงฝนหรือไม่ พร้อมเช็กลิสต์เตรียมตัวที่ใช้ได้จริง ไม่ต้องรอให้น้ำมาถึงหน้าบ้านก่อน

ข้อสำคัญที่ต้องย้ำตั้งแต่ต้นคือ ตัวเลข 20-30 มิลลิเมตรในหัวข้อ ไม่ใช่ค่าฝนทางการของทุกพื้นที่ แต่เป็นภาพจำลองตามคำอธิบายของผู้เชี่ยวชาญว่า ในบางสภาพการณ์ ระบบระบายน้ำอาจเริ่มรับไม่ไหวตั้งแต่ฝนระดับนี้ ส่วนฝนจริงในแต่ละเขต แต่ละชั่วโมง แตกต่างกันมาก อย่าใช้ตัวเลขนี้เป็นเกณฑ์เดียวในการตัดสินใจยกของ

1. ฝน 20-30 มม. คือเยอะหรือน้อย? คำตอบอยู่ที่เวลาและความจุของท่อ

หลายคนเทียบฝนด้วยปริมาณรวมรายวัน แต่ระบบระบายน้ำตอบสนองต่อความเข้มของฝนต่อชั่วโมงมากกว่า ฝน 30 มิลลิเมตรที่ค่อย ๆ ตก 3 ชั่วโมง กับฝน 30 มิลลิเมตรที่เทลงมาใน 45 นาที ให้ผลต่างกันสิ้นเชิง แบบหลังทำให้น้ำไหลลงถนนพร้อมกันเร็วกว่าที่ท่อจะพาออกไป

ภาพที่เข้าใจง่ายที่สุดคือ อ่างล้างจาน ถ้าเปิดน้ำเบา ๆ น้ำไหลลงท่อทัน แต่ถ้าเปิดน้ำแรงสุดพร้อมกัน น้ำจะเอ่อขึ้นมาก่อน ทั้งที่ปริมาณน้ำรวมยังไม่มาก กรุงเทพฯ ก็คล้ายกัน ถนนคือพื้นอ่าง ท่อคือรูระบาย และคลองคือถังพักปลายทาง ถ้าช่วงใดช่วงหนึ่งตัน น้ำจะขังตั้งแต่ต้นทาง

นอกจากนี้ ฝนที่ตกซ้ำหลายรอบโดยไม่เว้นช่วงให้ระบายก็อันตรายไม่แพ้ฝนหนักรอบเดียว เพราะรอบแรกยังระบายไม่หมด รอบที่สองก็เติมเข้ามาอีก คลองจึงค่อย ๆ เต็ม พื้นที่รับน้ำในระบบค่อย ๆ หมด และฝนเพียงเล็กน้อยในรอบท้ายก็อาจเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้น้ำล้น

วิธีอ่านตัวเลขฝนให้ไม่หลอกตัวเอง

ดูฝนรายชั่วโมง ไม่ใช่แค่รายวัน
ดูว่าฝนตกต่อเนื่องหรือตก ๆ หยุด ๆ
ดูว่าพื้นที่ของคุณเคยท่วมที่ฝนระดับเท่าไร ไม่ใช่เทียบกับค่าเฉลี่ยทั้งเมือง
ดูระดับน้ำในคลองใกล้บ้านควบคู่กัน เพราะคลองเต็มคือสัญญาณว่าระบบใกล้ถึงขีดจำกัด

2. ท่อตันไม่ใช่แค่ขยะ แต่คือระบบที่เหลือกำลังน้อยกว่าที่ออกแบบ

ระบบระบายน้ำบนถนนสายหลักของกรุงเทพฯ มีการอธิบายไว้ว่าใช้เกณฑ์ออกแบบประมาณ 60-70 มิลลิเมตรต่อชั่วโมง ส่วนถนนสายรองใช้เกณฑ์ต่ำกว่า แต่ค่าออกแบบไม่ใช่ค่าที่ใช้งานได้จริงเสมอไป เพราะท่อเก่า ท่อทรุดตัวจนตกท้องช้าง ท่อหักเลี้ยว จุดต่อที่ไม่เรียบ และตะกอนที่สะสมมานาน ทำให้การไหลช้าลง

รศ.ดร.สิตางศุ์ พิลัยหล้า จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อธิบายผ่านบทสัมภาษณ์ของ THE STANDARD ว่า ข้อจำกัดเหล่านี้อาจทำให้ประสิทธิภาพของระบบเหลือประมาณ 50-60 เปอร์เซ็นต์ของที่ออกแบบไว้ ระบบที่ออกแบบให้รับฝนประมาณ 70 มิลลิเมตรต่อชั่วโมง จึงอาจเริ่มมีน้ำท่วมขังเมื่อฝนตกประมาณ 40 มิลลิเมตรต่อชั่วโมงในบางพื้นที่ และตัวเลขนี้แตกต่างกันตามสภาพของแต่ละพื้นที่ ไม่ใช่ค่าตายตัวทั้งเมือง

นั่นแปลว่า คำว่า ท่อตัน ไม่ได้หมายถึงท่อตันสนิทจนน้ำไหลไม่ได้เลยเสมอไป แต่หมายถึงทางน้ำแคบลง ไหลช้าลง และรับน้ำพร้อมกันได้น้อยลง เหมือนหลอดที่บีบตรงกลาง น้ำยังไหลได้ แต่ไหลไม่ทันตอนน้ำมาแรง

จุดที่น้ำมักติดก่อนถึงอุโมงค์

น้ำฝนไม่ได้ตกลงถนนแล้วไหลเข้าอุโมงค์ทันที เส้นทางของน้ำคือ ถนน ไปทางระบายน้ำริมถนน ไปคลองขนาดเล็ก ไปคลองขนาดใหญ่ แล้วจึงไปอุโมงค์และสถานีสูบน้ำเพื่อสูบออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา ถ้าช่วงต้นทางรับไม่ทัน น้ำจะท่วมขังบนถนนก่อน ทั้งที่อุโมงค์ยังว่างอยู่ ผู้เชี่ยวชาญสรุปไว้สั้น ๆ ว่า การท่วมขังเกิดก่อนจะได้ใช้อุโมงค์

นั่นคือเหตุผลที่บางพื้นที่เห็นเครื่องสูบน้ำและอุโมงค์ขนาดใหญ่ แต่ถนนก็ยังท่วม เพราะปัญหาอยู่ที่คอขวดต้นทาง ไม่ใช่ปลายทางเพียงอย่างเดียว

ช่วงทางน้ำ	เกิดอะไรขึ้นได้	ผลที่เห็นบนถนน
ถนนและทางระบายน้ำริมถนน	ขยะ ตะกอน ฝาท่อ หรือสิ่งก่อสร้างขวางทางน้ำ	น้ำเอ่อเร็วตั้งแต่ฝนเริ่มตก
คลองขนาดเล็ก	รับน้ำจากหลายซอยพร้อมกันจนเต็ม	น้ำล้นริมคลองและย้อนเข้าซอย
คลองขนาดใหญ่และอุโมงค์	ต้องรอคิวสูบออกสู่แม่น้ำ	น้ำลดลงช้าแม้ฝนหยุดแล้ว
ปลายทางแม่น้ำเจ้าพระยา	น้ำทะเลหนุนสูง	สูบออกยาก น้ำในคลองระบายไม่ลง

3. น้ำเสียค้างในท่อร่วม คือพื้นที่รับฝนที่หายไปก่อนฝนตก

กรุงเทพฯ หลายพื้นที่ใช้ระบบท่อร่วม คือท่อเดียวกันรับทั้งน้ำเสียจากบ้านเรือนและน้ำฝน นั่นหมายความว่า ก่อนฝนตกสักเม็ดเดียว ในท่อก็มีน้ำอยู่แล้วส่วนหนึ่ง พื้นที่ว่างสำหรับรับน้ำฝนจึงน้อยกว่าท่อเปล่า

คำอธิบายของผู้เชี่ยวชาญระบุว่า หากมีน้ำเสียค้างอยู่ในท่อประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ ความสามารถรับน้ำฝนอาจลดลงอีก จนบางสภาพการณ์รองรับได้เพียงประมาณ 20-30 มิลลิเมตรต่อชั่วโมง นี่คือที่มาของคำถามในหัวข้อว่า ทำไมฝนแค่ 20-30 มิลลิเมตรก็ท่วมได้ เพราะท่อไม่ได้เริ่มจากศูนย์ แต่เริ่มจากมีน้ำค้างอยู่แล้ว

ต้องเข้าใจให้ถูกต้องว่า ตัวเลขนี้เป็นการประเมินเพื่ออธิบายข้อจำกัดของระบบ ไม่ใช่การวัดจริงทุกท่อในกรุงเทพฯ ท่อบางเส้นอาจดีกว่านี้ บางเส้นอาจแย่กว่านี้ ขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำเสีย ตะกอน ความลาดของท่อ และสภาพการบำรุงรักษาในพื้นที่นั้น

ทำไมน้ำหลังฝนหยุดยังดำและมีกลิ่น?

เมื่อฝนตกหนัก น้ำฝนจะผสมกับน้ำเสียที่ค้างในระบบและพัดตะกอนออกมา น้ำที่ขังบนถนนจึงอาจขุ่น ดำ และมีกลิ่น ไม่ใช่แค่น้ำฝนสะอาด นอกจากเรื่องความไม่สะดวกแล้ว ยังเป็นเหตุผลที่ไม่ควรเดินลุยน้ำโดยไม่จำเป็น เพราะอาจมีของมีคม เชื้อโรค และน้ำเสียปนอยู่ โดยเฉพาะเด็ก ผู้สูงอายุ และผู้ที่มีแผลที่เท้า

4. น้ำทะเลหนุน 9-17 พ.ย. 2026 คือประตูปลายทางที่ปิดลง

ช่วง 9-17 พฤศจิกายน 2569 เป็นช่วงที่ต้องจับตาเป็นพิเศษ เพราะกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยอ้างอิงประกาศของกรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือ ฉบับที่ 15/2569 ลงวันที่ 5 พฤศจิกายน 2569 เรื่องสภาวะระดับน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณป้อมพระจุลจอมเกล้าและพื้นที่ใกล้เคียง

สาระสำคัญคือ ในช่วง 9-16 พฤศจิกายน 2569 เวลา 07.30-13.30 น. บริเวณกองบัญชาการกองทัพเรือและพื้นที่ใกล้เคียง คาดว่าจะมีระดับน้ำสูงประมาณ 1.70-2.00 เมตรจากระดับทะเลปานกลาง ซึ่งใกล้เคียงกับแนวน้ำวิกฤตที่มีความสูง 2.00 เมตรจากระดับทะเลปานกลาง และอาจส่งผลให้น้ำไหลผ่านช่องรอยต่อของเขื่อน ท่าเทียบเรือ และท่อระบายน้ำ

ส่วนในช่วง 9-17 พฤศจิกายน 2569 เวลา 06.00-12.00 น. บริเวณป้อมพระจุลจอมเกล้าและพื้นที่ใกล้เคียง คาดว่าจะมีระดับน้ำสูงประมาณ 1.80-1.90 เมตรจากระดับทะเลปานกลาง สูงกว่าแนวน้ำวิกฤตที่มีความสูง 1.70 เมตรจากระดับทะเลปานกลาง ซึ่งอาจทำให้เกิดน้ำล้นตลิ่งและระดับน้ำในแม่น้ำและคลองเพิ่มสูงขึ้น

พูดให้เข้าใจง่าย น้ำทะเลหนุนคือน้ำที่ปลายทางสูงขึ้น ทำให้การระบายน้ำออกจากเมืองยากขึ้น เหมือนเราพยายามเทน้ำออกจากอ่าง แต่ท่อระบายด้านนอกกลับมีน้ำดันย้อนเข้ามา ถ้าฝนตกตรงกับช่วงน้ำหนุนพอดี น้ำฝนจะไม่มีที่ไป น้ำในคลองจะสูงขึ้น และน้ำอาจย้อนผ่านท่อระบายน้ำหรือช่องรอยต่อต่าง ๆ เข้ามาท่วมพื้นที่ต่ำได้

พื้นที่ที่ต้องเฝ้าระวังเป็นพิเศษ

ตามการแจ้งเตือนของ ปภ. พื้นที่เฝ้าระวังประกอบด้วย 6 จังหวัดภาคกลาง ได้แก่ ปทุมธานี นนทบุรี นครปฐม สมุทรสาคร สมุทรสงคราม และสมุทรปราการ รวมถึงกรุงเทพมหานคร โดยเฉพาะพื้นที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาและคลอง พื้นที่ลุ่มต่ำ ชุมชนนอกแนวคันกั้นน้ำ และบริเวณที่ไม่มีแนวป้องกันน้ำถาวร

สำหรับกรุงเทพฯ จุดเสี่ยงไม่ใช่ทั้งเมืองเท่ากัน แต่คือริมแม่น้ำและคลอง พื้นที่ลุ่มต่ำ และชุมชนนอกแนวคันกั้นน้ำ ถ้าบ้านของคุณอยู่ในกลุ่มนี้ ช่วงเช้าถึงเที่ยงของวันที่น้ำหนุนสูงคือช่วงที่ควรระวังมากที่สุด เพราะตรงกับเวลาที่ประกาศระบุไว้

5. ทำไมบางเขตท่วม บางเขตไม่ท่วม ทั้งที่ฝนตกเหมือนกัน?

คำตอบอยู่ที่ 4 ปัจจัยที่ทำงานพร้อมกัน

ความสูงต่ำของพื้นที่ พื้นที่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเลหรือต่ำกว่าเพื่อนบ้านจะท่วมง่ายและแห้งช้ากว่า พื้นที่ฝั่งตะวันออกหลายบริเวณ เช่น แถบรามคำแหง บางกะปิ และมีนบุรี ถูกอธิบายว่าอยู่ต่ำกว่าฝั่งธนบุรีในหลายจุด จึงมีความเสี่ยงน้ำขังมากกว่าเมื่อฝนใกล้เคียงกัน
พื้นผิวที่น้ำซึมลงดินได้ พื้นที่ที่มีคอนกรีตหนาแน่นจะทำให้น้ำฝนเกือบทั้งหมดไหลลงท่อพร้อมกัน ส่วนพื้นที่ที่มีดิน สวน หรือพื้นที่โล่ง จะช่วยให้น้ำบางส่วนซึมลงดินและลดภาระของท่อได้
คลองที่รับน้ำจากบ้านของคุณ บ้านสองหลังที่อยู่คนละคลองอาจเจอสถานการณ์ต่างกันโดยสิ้นเชิง ถ้าคลองของบ้านหลังหนึ่งเต็มก่อน น้ำก็จะระบายไม่ออก แม้ฝนจะเท่ากันก็ตาม
การก่อสร้างและสิ่งกีดขวางเฉพาะจุด ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเคยระบุว่า จุดที่มีปัญหาน้ำท่วมขังหลักส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ที่มีการดำเนินโครงการก่อสร้าง เช่น งานก่อสร้างรถไฟฟ้า และบางจุดมีปัญหาเรื่องบ่อพักน้ำหรือทางน้ำที่ยังเปิดไม่เต็มที่ เช่น ช่วงรามคำแหง 90 ตามรายงานข่าวเมื่อต้นเดือนพฤศจิกายน 2569 ปัญหาเฉพาะจุดแบบนี้ทำให้การระบายน้ำของซอยนั้นช้ากว่าปกติ ทั้งที่ระบบภาพรวมยังทำงานอยู่

6. สูบน้ำพร้อมกันทุกจุด ทำไมไม่แห้งเร็วขึ้น?

หลายคนเข้าใจว่า ถ้าเปิดเครื่องสูบน้ำทุกตัวพร้อมกัน น้ำจะหมดเร็วที่สุด แต่การบริหารน้ำจริงซับซ้อนกว่านั้น เพราะกรุงเทพฯ แบ่งการบริหารน้ำเป็นพื้นที่ปิดล้อม หรือพอลเดอร์ ซึ่งมีแนวกั้นเพื่อควบคุมน้ำภายในพื้นที่ แล้วใช้เครื่องสูบน้ำระบายออกสู่คลอง

ปัญหาคือ น้ำที่สูบออกทุกพื้นที่ต้องไปอยู่ในคลองร่วมกัน ถ้าพื้นที่ใกล้ปลายทางเร่งสูบลงคลองจนคลองเต็ม พื้นที่เหนือขึ้นไปก็ส่งน้ำตามมาไม่ได้ และน้ำอาจย้อนกลับผ่านจุดอ่อนของระบบ ผู้เชี่ยวชาญเรียกการบริหารจังหวะนี้ว่า การจัดจราจรน้ำ คือต้องดูว่าใครควรสูบก่อน สูบเท่าไร และคลองปลายทางยังรับได้อีกเท่าไร

ดังนั้น การที่บางพื้นที่แห้งช้ากว่า ไม่ได้แปลว่าไม่มีใครสูบน้ำเสมอไป แต่อาจเป็นผลจากการจัดลำดับการระบายทั้งระบบ เพื่อไม่ให้คลองล้นและกระทบพื้นที่อื่นหนักกว่าเดิม

7. เช็กลิสต์รับมือ 9-17 พ.ย. แบบไม่ต้องตื่นตระหนก

ก่อนฝนและก่อนน้ำหนุน

ยกของสำคัญขึ้นที่สูง โดยเฉพาะปลั๊กไฟ อุปกรณ์ไฟฟ้า เอกสารสำคัญ และของที่เสียหายจากน้ำ ผู้เชี่ยวชาญเคยเสนอแนวทางเบื้องต้นให้เตรียมยกทรัพย์สินสูงประมาณ 70-80 เซนติเมตรสำหรับฝนต่อเนื่องลักษณะหนึ่ง ส่วนพื้นที่ต่ำหรือริมคลองอาจต้องเตรียมสูงเกิน 1 เมตร แต่ระดับที่เหมาะสมต้องดูตามพื้นที่และสถานการณ์จริงของบ้านคุณ
เคลียร์ทางน้ำหน้าบ้าน ไม่ทิ้งขยะลงท่อหรือคลอง และแจ้งหน่วยงานถ้าพบฝาท่อชำรุดหรือท่ออุดตัน
เตรียมกระสอบทราย แผ่นกั้นน้ำ หรือผ้าใบสำหรับช่องประตูที่น้ำเคยไหลเข้า
ชาร์จโทรศัพท์ เตรียมไฟฉาย ยา และน้ำดื่มไว้พอสำหรับ 1 วัน
จอดรถในที่สูงถ้าบ้านอยู่ในพื้นที่ลุ่มต่ำหรือริมคลอง โดยเฉพาะช่วงเช้าถึงเที่ยงของวันที่มีน้ำทะเลหนุนสูง

ระหว่างฝนตกและน้ำหนุน

หลีกเลี่ยงการขับรถลุยน้ำที่มองไม่เห็นพื้นถนน เพราะน้ำเพียงระดับหนึ่งก็ทำให้รถดับและมองไม่เห็นหลุมหรือฝาท่อเปิดได้
ไม่เดินลุยน้ำโดยไม่จำเป็น และถ้าจำเป็นต้องลุย ควรใส่รองเท้าบูตและล้างเท้าด้วยน้ำสะอาดหลังลุยน้ำทันที
ระวังไฟฟ้ารั่ว โดยเฉพาะบริเวณที่มีปลั๊กหรือสายไฟอยู่ต่ำ ถ้าน้ำเริ่มเข้าบ้านและไม่ปลอดภัย ควรตัดไฟเฉพาะจุดตามคำแนะนำของช่างหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
ติดตามประกาศจาก ปภ. กรมอุตุนิยมวิทยา และกรุงเทพมหานคร แทนการแชร์ภาพเก่าหรือข่าวที่ไม่มีวันที่

หลังน้ำลด

อย่าเพิ่งเปิดเครื่องใช้ไฟฟ้าที่จมน้ำจนกว่าจะแน่ใจว่าแห้งและปลอดภัย
ทำความสะอาดพื้นและของที่สัมผัสน้ำท่วม เพราะน้ำท่วมในเมืองอาจปนเปื้อนน้ำเสีย
ถ่ายภาพความเสียหายไว้สำหรับเคลมประกันหรือขอความช่วยเหลือตามขั้นตอนของหน่วยงาน
สังเกตอาการป่วยหลังลุยน้ำ เช่น แผลติดเชื้อ มีไข้ หรือท้องเสีย และรีบพบแพทย์ถ้าอาการไม่ดีขึ้น

8. ข้อควรระวังในการอ่านข่าวน้ำท่วม

อย่าตัดสินความเสี่ยงจากตัวเลขฝนเพียงอย่างเดียว ต้องดูระยะเวลาที่ฝนตก พื้นที่ และระดับน้ำในคลองประกอบกัน
อย่าเหมารวมว่าทุกเขตในกรุงเทพฯ จะท่วมเท่ากัน เพราะความสูงต่ำของพื้นที่และคลองที่รับน้ำต่างกัน
อย่าเชื่อภาพน้ำท่วมที่ไม่มีวันที่และสถานที่ เพราะภาพเก่ามักถูกนำกลับมาแชร์ใหม่ในช่วงที่น้ำทะเลหนุน
อย่าคิดว่าน้ำทะเลหนุนจะกระทบเฉพาะริมเจ้าพระยาเท่านั้น เพราะน้ำในคลองที่เชื่อมต่อกันก็สูงขึ้นได้เช่นกัน
อย่ารอประกาศเตือนเพียงอย่างเดียว ถ้าบ้านของคุณเคยท่วมซ้ำ ให้เตรียมตัวล่วงหน้าตามประสบการณ์ของบ้านตัวเอง

สรุป: กรุงเทพฯ ไม่ได้ระบายไม่ทันเพราะฝนหนักที่สุด แต่เพราะระบบเหลือที่ว่างน้อยลง

ฝน 20-30 มิลลิเมตรทำให้ท่วมได้ ไม่ใช่เพราะฝนมหาศาล แต่เพราะท่อร่วมมีน้ำเสียค้างอยู่ก่อนแล้ว ทางน้ำบางช่วงแคบลงจากตะกอนและการทรุดตัว คลองรับน้ำใกล้เต็ม และน้ำทะเลหนุนในช่วง 9-17 พฤศจิกายน 2569 ทำให้ปลายทางระบายออกยากขึ้น เมื่อปัจจัยเหล่านี้มาพร้อมกันในเวลาเดียวกัน น้ำเพียงเล็กน้อยก็ล้นได้

สิ่งที่ผู้อ่านควรจำไว้มี 3 ข้อ คือ ดูฝนเป็นรายชั่วโมงและระยะเวลาที่ตก ไม่ใช่แค่ปริมาณรวม ดูพื้นที่ของตัวเองว่าต่ำหรือสูง ใกล้คลองไหน และอยู่นอกแนวคันกั้นน้ำหรือไม่ และดูช่วงเวลาน้ำทะเลหนุน เพราะฝนที่ตกตรงกับช่วงน้ำหนุนจะระบายยากกว่าฝนที่ตกตอนน้ำลง

ถ้าคุณอยู่ในพื้นที่ริมแม่น้ำ คลอง พื้นที่ลุ่มต่ำ หรือชุมชนนอกแนวคันกั้นน้ำ ช่วงเช้าถึงเที่ยงของวันที่ 9-17 พฤศจิกายน 2569 คือช่วงที่ควรเฝ้าระวังเป็นพิเศษ ยกของสำคัญไว้ก่อน เคลียร์ทางน้ำหน้าบ้าน และติดตามประกาศทางการอย่างใกล้ชิด วิธีนี้ไม่ทำให้ฝนหยุดตก แต่ทำให้คุณไม่ต้องวิ่งแข่งกับน้ำตอนที่มันมาถึงหน้าบ้านแล้ว

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

THE STANDARD - น้ำท่วมกรุงเทพฯ 101 อุโมงค์ก็มี เครื่องสูบก็มาแล้วน้ำค้างคาอยู่ตรงไหน?
Thai PBS - ปภ.เตือน 6 จังหวัดภาคกลาง และ กทม. เฝ้าระวังน้ำทะเลหนุนสูง 9-17 พ.ย.