เพื่อนร่วมเดินทางแห่งดวงดาว

ยานสำรวจ ดาราพิสุทธิ์ จอดอยู่ในโรงเรืออวกาศหมายเลข 7 ของสถานีวิจัยนอกโลก ออร์บิตตั้งอยู่เหนือวงแหวนดาวเสาร์ วิทย์นั่งอยู่ในห้องควบคุม จ้องมองแผงเซ็นเซอร์ที่เรืองแสงราวกับหางทางช้างเผือก เขาเป็นชายหนุ่มร่างสูง ผมดำยุ่งเหมือนไม่เคยได้หวี สายตาคมกรุ้นกริ่งแต่มีแววตาของเด็กที่อยากรู้อยากเห็นเสมอ เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์หนุ่มที่จบปริญญาเอกด้านฟิสิกส์ดาราศาสตร์ตอนอายุเพียงยี่สิบสี่ปี แต่สิ่งที่ทำให้เขาพิเศษไม่ใช่ปริญญา หากแต่เป็นจินตนาการที่ไร้ขอบเขต เขามักจะมองเห็นความเป็นไปได้ในสิ่งที่คนอื่นมองว่าเป็นไปไม่ได้

"แจม ตรวจระบบครบทุกชุดหรือยัง" วิทย์ถามขึ้นขณะนั่งปรับสายรัดเอว

เสียงตอบดังขึ้นจากระบบเสียงภายในยาน ชัดเจน ทุกเสียงราวกับอยู่ตรงหน้า แต่มีความอบอุ่นแฝงอยู่อย่างประหลาด

"ระบบขับเคลื่อน ร้อยละร้อย เครื่องกำเนิดพลังงาน ร้อยละร้อย ระบบชีวภาพ ร้อยละร้อย ระบบป้องกัน ร้อยละร้อย และ... กาแฟในเครื่องชงอัตโนมัติ ร้อยละร้อยเช่นกัน" แจมตอบ

วิทย์หัวเราะ "เจ้านี่มันพูดเรื่องกาแฟได้ตลอด"

"การวิเคราะห์ของฉันบ่งชี้ว่า คาเฟอีนมีส่วนช่วยให้คุณตัดสินใจได้ดีขึ้นร้อยละสิบเจ็ด ดังนั้น กาแฟจึงเป็นอุปกรณ์สำคัญในภารกิจของเรา" แจมพูดอย่างจริงจัง

แจม หรือ JAM ย่อมาจาก Joint Analytical Module เป็นปัญญาประดิษฐ์รุ่นที่เจ็ดที่วิทย์พัฒนาขึ้นเองในระหว่างการทำวิจัยปริญญาเอก แจมไม่ใช่ AI ธรรมดา เขามีความสามารถในการวิเคราะห์ข้อมูลที่รวดเร็วกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์ทั่วไปหลายร้อยเท่า แต่สิ่งที่ทำให้แจมพิเศษคือความสามารถในการเรียนรู้และปรับตัว เขาพัฒนาบุคลิกของตนเองจากการอยู่กับวิทย์มาสามปี จนกลายเป็นเพื่อนร่วมทางที่เข้าใจวิทย์ดีกว่าใคร

แจมควบคุมยานทุกระบบ ตั้งแต่การนำทาง ระบบป้องกัน ระบบสนับสนุนชีวิต ไปจนถึงการวิเคราะห์ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่เก็บรวบรวมได้ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็เป็นเสียงสนทนาที่ทำให้วิทย์ไม่เหงาในความว่างเปล่าของอวกาศ

"แจม เป้าหมายของเราคืออะไร" วิทย์ถาม รู้คำตอบอยู่แต่อยากได้ยินอีกครั้ง

"ดาว เคปเลอร์-442บี ดาวเคราะห์นอกระบบที่อยู่ห่างจากโลกประมาณ 1,206 ปีแสง ตั้งอยู่ในเขตอาศัยได้ของดาวฤกษ์ประเภท K ระยะเวลาเดินทางด้วยความเร็วเหนือแสงระดับสี่ ประมาณสามสัปดาห์"

วิทย์พยักหน้า "แต่เป้าหมายจริงของเราไม่ใช่แค่ไปถึง"

"ถูกต้อง เป้าหมายจริงคือการค้นหาคำตอบว่า เราอยู่คนเดียวในจักรวาลนี้หรือไม่"

วิทย์ยิ้ม และกดปุ่มปล่อยยาน

ดาราพิสุทธิ์ทะยานออกจากโรงเรือ ตัดผ่านวงแหวนของดาวเสาร์อย่างสง่างาม ฝุ่นดาวเสาร์ระยิบระยับราวกับส่งลา แล้วยานก็เร่งความเร็ว ก้าวเข้าสู่อวกาศระหว่างดาวฤกษ์