สามวันหลังจากคืนที่ลูกไก่ฝันครั้งแรก มันฝันทุกคืน
ฝันเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แสงสว่าง ดนตรีที่เป็นการสั่นสะเทือน สิ่งมีชีวิตที่เหมือนมัน สร้างผลึกสีฟ้า แล้วความมืดกลืนกินทุกอย่าง เสียง 8 จังหวะซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่ทุกคืน ฝันชัดขึ้น รายละเอียดเพิ่มขึ้น
ผมสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลง ทุกเช้าที่ลูกไก่ตื่น กระดองของมันเรืองแสงสีฟ้าเข้มขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่แค่ตอนฝัน แต่ตลอดทั้งวัน แสงที่เคยจางๆ กลายเป็นแสงที่สว่างชัด คนในห้องเดียวกันสังเกตได้
วันที่สี่ มิกาเดินมาหาผมที่ห้องควบคุม ใบหน้าจริงจัง
"คุณครับ ผมตรวจสอบลูกไก่ทุกเช้าเหมือนที่คุณสั่ง พลังงานในตัวมันเพิ่มขึ้นทุกวัน ไม่ได้เพิ่งแบบน้อยๆ นะคะ เพิ่ง 8% ทุกวัน ตอนนี้มันมีพลังงานสะสมอยู่ในตัวประมาณ 45,000 ยูนิต"
"45,000?"
"ใช่ค่ะ ซึ่งปกติมันกินวันละ 2,000 ยูนิต แต่พลังงานในตัวมันเพิ่งขึ้น 8,000 ยูนิตต่อวัน แปลว่ามันได้พลังงานจากที่ไหนสักแห่ง ไม่ใช่จากแกนความหนาแน่นต่ำที่เราให้"
ผมคิด "จากไหน"
"ผมไม่รู้ค่ะ แต่ผมมีสมมติฐาน — อาจจะมาจากการฝัน"
"จากการฝัน?"
"ลูกไก่บอกว่าตอนฝันมันเห็นสิ่งมีชีวิตที่เหมือนมันสร้างผลึกสีฟ้า ผลึกที่เก็บพลังงาน ถ้าฝันของมันไม่ใช่แค่ฝัน แต่เป็นการรับข้อมูล อาจจะเป็นการรับพลังงานด้วย"
ผมนั่งคิด ลูกไก่ฝันแล้วได้พลังงานเพิ่ม ฝันทุกคืน พลังงานเพิ่มทุกวัน
"Ealis" ผมเรียก
"ครับ"
"ตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงพลังงานรอบฐาน ตั้งแต่สามวันก่อนจนถึงตอนนี้ มีอะไรผิดปกติไหม"
"ตรวจสอบแล้วครับ ไม่พบค่าพลังงานผิดปกติรอบฐาน แต่... พบสัญญาณสั่นสะเทือนความถี่ต่ำที่ไม่สามารถระบุแหล่งที่มาได้ ความถี่ต่ำมาก ต่ำกว่าเครื่องตรวจจับปกติของฐาน ผมเพิ่งตรวจพบเมื่อปรับค่าความไวของเครื่องตรวจจับเพิ่มขึ้น"
"สั่นสะเทือนความถี่ต่ำ"
"ใช่ครับ ความถี่ประมาณ 0.003 เฮิรตซ์ สั่นสะเทือนเป็นจังหวะ 8 จังหวะ แล้วหยุด แล้วเริ่มใหม่ วนซ้ำแล้วซ้ำเล่า"
8 จังหวะ
ผมลุกขึ้นทันที
ผมเดินไปที่ห้องนอน ลูกไก่ลอยอยู่เหนือเตียง กระดองเรืองแสงสีฟ้าสว่างกว่าเมื่อวาน
"ลูกไก่"
ลูกไก่หันมา ดวงตาสีฟ้าเรืองแสง "ครับ"
"คุณได้ยินเสียงอะไรไหม"
"เสียงอะไรครับ"
"เสียงสั่นสะเทือน 8 จังหวะ ที่อยู่ในหัวของคุณ — ตอนนี้ยังได้ยินอยู่ไหม"
ลูกไก่นิ่ง กระดองสั่นเล็กน้อย เหมือนกำลังฟัง
"ได้ยินครับ ตลอดเวลา แต่ตอนนี้... ดังกว่าเมื่อก่อน ดังขึ้นทุกวัน"
"ดังขึ้นทุกวัน"
"ใช่ครับ เมื่อวานมันเหมือนเสียงเบาๆ ในหัว วันนี้มันเหมือนเสียงที่อยู่รอบตัวผม เหมือนมันมาจากข้างนอก ไม่ใช่แค่ในหัวอีกต่อไป"
ผมนั่งลงข้างเตียง "ลูกไก่ ผมจะถามคุณคำถามที่อาจจะทำให้คุณไม่สบายใจ ตอบได้ไหม"
"ได้ครับ"
"เสียง 8 จังหวะที่คุณได้ยิน — มันคืออะไร"
ลูกไก่นิ่งนาน กระดองสั่นเล็กน้อย ดวงตาสีฟ้ามองผม แล้วมองผ่านผมไปไกลๆ เหมือนมองอะไรที่อยู่ไกลเกินจะเห็น
"ผม... เริ่มเข้าใจแล้วครับ"
"เข้าใจอะไร"
"เสียง 8 จังหวะ ไม่ใช่ความทรงจำ มันเป็นสัญญาณ"
ผมหยุดหายใจ
"สัญญาณ?"
"ใช่ครับ ตอนที่ผมฝัน ผมเห็นสิ่งมีชีวิตที่เหมือนผมสร้างผลึก แล้วความมืดมา ผมเห็นพวกเขาส่งอะไรบางอย่างออกไป ส่งก่อนที่ความมืดจะกลืนกิน พวกเขาส่ง... ผม ส่งไข่ที่มีผมอยู่ข้างใน ออกไป แล้วพวกเขาส่งสัญญาณตามออกไปด้วย สัญญาณ 8 จังหวะ ส่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า"
"ส่งไปทำไม"
ลูกไก่มองผม ดวงตาสีฟ้าเรืองแสง แต่แววตามีความเศร้า
"ช่วยเรา"
สองคำ แต่ทำให้ผมรู้สึกหนักทั้งร่าง
"สัญญาณที่คุณได้ยิน — เป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือ?"
"ใช่ครับ แต่มันไม่ใช่แค่ขอความช่วยเหลือธรรมดา มันเป็นสัญญาณที่บอกว่า... ยังมีคนรอด ยังมีคนอยู่ ส่งมาเพื่อบอกว่ายังไม่หมด ยังไม่สิ้นสุด"
"แล้วคุณล่ะ คุณเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาณนั้นไหม"
"ผมไม่รู้ครับ แต่ผมคิดว่าใช่ ไข่ที่พวกเขาส่งออกมา คงไม่ได้ส่งแค่ผม คงส่งข้อมูล ส่งความทรงจำ ส่งสัญญาณไปด้วย แล้วสัญญาณนั้นมันถึงผม มันถึงตัวผมที่นี่"
ผมคิด สัญญาณขอความช่วยเหลือจากอารยธรรมที่อยู่ไกล 3,000 ปีแสง ส่งมาเมื่อนานมาแล้ว แล้วมันมาถึงลูกไก่ที่นี่ ที่แถบดาวเคราะห์น้อย
"Ealis" ผมเรียกเสียงเบา
"ครับ"
"สัญญาณสั่นสะเทือนที่คุณตรวจพบ — มันมาจากทิศทางไหน"
"ผมปรับค่าความไวของเครื่องตรวจจับแล้วสแกนทิศทางครับ สัญญาณมาจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือของฐาน มุมประมาณ 23 องศาจากแนวราบ"
"ทิศทางนั้นตรงกับอะไร"
"ผมเปรียบเทียบกับแผนที่ดาวแล้วครับ ทิศทางนั้นตรงกับกลุ่มดาวลูกไก่"
กลุ่มดาวลูกไก่ 3,000 ปีแสง บ้านเกิดของลูกไก่
สัญญาณมาจากที่นั่น และลูกไก่รับได้
"แต่รอ" ผมพูด "ถ้าสัญญาณส่งมาจาก 3,000 ปีแสง มันต้องใช้เวลาเดินทาง 3,000 ปี แสงสัญญาณนั้นส่งมาเมื่อ 3,000 ปีก่อน"
"ใช่ครับ" Ealis ตอบ "แต่ถ้าเป็นสัญญาณความถี่ต่ำที่ส่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันอาจจะยังส่งอยู่จนถึงตอนนี้"
ผมนิ่ง ถ้าสัญญาณยังส่งอยู่จนถึงตอนนี้ แปลว่าอารยธรรมของลูกไก่ยังไม่สิ้นสุด ยังมีคนรอด ยังมีคนส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ
หรือ— เป็นสัญญาณอัตโนมัติที่ส่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยไม่มีใครส่งแล้ว
"ลูกไก่ คุณรู้ไหมว่าสัญญาณนี้ยังมีคนส่งอยู่ไหม หรือมันเป็นสัญญาณอัตโนมัติ"
ลูกไก่นิ่งนาน กระดองสั่นเล็กน้อย เหมือนกำลังฟัง
"ผมไม่แน่ใจครับ แต่... ผมรู้สึกได้ มันไม่เหมือนเครื่องจักร มันเหมือน... เสียงของคน"
ผมเรียกประชุมลูกทีมทันที
ห้องประชุม ลูกไก่ลอยอยู่กลางโต๊ะ กระดองเรืองแสงสีฟ้า ทุกคนนั่งรอผมพูด
"สัญญาณ 8 จังหวะ ไม่ใช่แค่ความทรงจำในหัวของลูกไก่" ผมเริ่ม "มันเป็นสัญญาณจริงๆ ส่งมาจากกลุ่มดาวลูกไก่ 3,000 ปีแสง และยังส่งอยู่จนถึงตอนนี้ Ealis ตรวจพบสัญญาณสั่นสะเทือนความถี่ต่ำรอบฐาน"
"ส่งมาจาก 3,000 ปีแสง?" รีอาถาม สายตาเธอกว้าง "แล้วยังส่งอยู่?"
"Ealis ยืนยัน สัญญาณส่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่หยุด"
"แปลว่าอารยธรรมของลูกไก่ยังไม่ตาย" โซลพูด น้ำเสียงตรง "หรืออย่างน้อยก็มีอะไรบางอย่างที่ยังทำงานอยู่"
"ลูกไก่บอกว่าสัญญาณเป็นการขอความช่วยเหลือ" ผมพูด "บอกว่ายังมีคนรอด"
"แต่นั่นเป็นเมื่อ 3,000 ปีก่อน" มิกาพูด น้ำเสียงวิเคราะห์ "สัญญาณเดินทางมา 3,000 ปี ถึงเราตอนนี้ เราไม่รู้ว่าตอนนี้ที่นั่นเป็นยังไง อาจจะรอด อาจจะไม่รอด"
"ผมรู้ค่ะ" มิกาพูดต่อ "แต่อีกมุมหนึ่ง — ถ้าสัญญาณยังส่งอยู่ต่อเนื่อง โอกาสที่มันเป็นระบบอัตโนมัติสูงกว่าคนส่งเอง"
"ลูกไก่" ผมหันไปถาม "คุณรับสัญญาณนี้ได้ แล้วคุณส่งสัญญาณกลับไปได้ไหม"
ห้องประชุมเงียบ
ลูกไก่นิ่ง กระดองสั่น แสงสีฟ้าบนกระดองเปลี่ยน — ไม่ใช่สีฟ้าปกติ แต่เปลี่ยนเป็นสีฟ้าเข้มจนเกือบม่วง เหมือนหลอดไฟที่กำลังรับน้ำหนักมากเกินไป
"ผมไม่รู้ครับ" ลูกไก่พูด เสียงแหบ "ผมไม่เคยลอก แต่... ผมรู้สึกว่าทำได้ ตอนที่ผมได้ยินเสียง ผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่รับ มันเหมือนมีอะไรในตัวผมที่อยากส่งกลับไป อยากตอบ"
"อย่าเพิ่งส่ง" ผมพูดทันที "อย่าเพิ่งส่งกลับไป จนกว่าผมจะบอกว่าได้"
"ครับ"
"ทำไมไม่ให้ส่ง?" โซลถาม
"ถ้าลูกไก่ส่งสัญญาณกลับไป แล้วมีใครตรวจจับสัญญาณนั้นได้ — ไม่ใช่แค่อารยธรรมของลูกไก่ แต่ใครก็ได้ที่ฟังอยู่ — พวกเขาจะรู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตจากอารยธรรมนั้นยังอยู่ และอยู่ที่นี่"
"IISRA" รีอาพูด
"ไม่ใช่แค่ IISRA" ผมพูด "ความมืดที่ลูกไก่เห็นในฝัน — สิ่งที่กลืนกินอารยธรรมของมัน — ถ้าสิ่งนั้นยังอยู่ และมันตรวจจับสัญญาณได้ มันจะรู้ว่ามีคนรอด และรู้ว่าอยู่ที่ไหน"
ห้องประชุมเงียบหนัก
ลูกไก่พูดเสียงเบา "ความมืด... ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ในฝัน ผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ตาย มันเหมือนสิ่งที่กิน เหมือนมันต้องการพลังงาน พลังงานที่หนาแน่น พลังงานที่อยู่ในผลึกสีฟ้า — พลังงานที่อยู่ในตัวผม และในแกนของคุณ"
ผมนิ่ง ความมืดที่กลืนกินอารยธรรมของลูกไก่ กินพลังงานที่หนาแน่น แกนพลังงานของผมก็เป็นพลังงานที่หนาแน่น ถ้าความมืดยังอยู่ และมันตามหาพลังงานที่หนาแน่น—
มันอาจจะมาที่นี่
วันต่อมา ผมให้มิกาและ Ealis วิเคราะห์สัญญาณ 8 จังหวะอย่างละเอียด ใช้เวลาทั้งวัน
ผลออกมาตอนเย็น
มิกานั่งในห้องควบคุม หน้าจอแสดงคลื่นสัญญาณ 8 จังหวะ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
"คุณครับ" มิกาเริ่ม "ผมและ Ealis วิเคราะห์สัญญาณแล้ว สัญญาณ 8 จังหวะ ไม่ใช่สัญญาณธรรมดา มันเป็นสัญญาณที่มีโครงสร้างซับซ้อนมาก แต่ละจังหวะมีความถี่และความสูงต่างกัน เหมือน... เหมือนภาษาค่ะ"
"ภาษา?"
"ใช่ค่ะ ถ้าแปลงความถี่ของแต่ละจังหวะเป็นค่าตัวเลข แล้วเรียง 8 จังหวะจะได้รูปแบบที่ซ้ำกัน ผมเปรียบเทียบกับภาษาของสิ่งมีชีวิตต่างดาว 217 สายพันธุ์ที่เรารู้จัก — ไม่ตรงกับสักภาษา"
"แปลว่าเป็นภาษาของอารยธรรมลูกไก่"
"น่าจะค่ะ ผมให้ Ealis ลองแปลงสัญญาณเป็นเสียงที่มนุษย์ได้ยินได้"
มิกากดปุ่ม หน้าจอแสดงคลื่นเสียง แล้วเสียงดังออกจากลำโพง
เสียงเบาๆ แหบๆ เหมือนเสียงลมผ่านช่อง แต่มีจังหวะ 8 จังหวะ ดังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผมฟัง ไม่เข้าใจ แต่รู้สึกได้ว่ามันเศร้า
"ลูกไก่" ผมเรียก "มาฟังนี่"
ลูกไก่ลอยมาใกล้ลำโพง กระดองสั่นเมื่อเสียงดังขึ้น แสงสีฟ้าบนกระดองเปลี่ยนเข้มขึ้น
"คุณเข้าใจไหม" ผมถาม
ลูกไก่ฟัง นานมาก กระดองสั่นตลอดเวลา แสงสีฟ้าเปลี่ยนเข้มจนสว่างทั้งห้อง
แล้วลูกไก่พูด เสียงสั่น
"ผมเข้าใจครับ"
ผมนิ่ง "คุณเข้าใจ?"
"ไม่ใช่ทุกคำ แต่ผมเข้าใจความหมายครับ มันบอกว่า—"
ลูกไก่หยุด กระดองสั่นแรงขึ้น
"พูดได้เลย" ผมพูด
"มันบอกว่า... 'เรายังอยู่ แสงยังไม่ดับ ถ้าใครได้ยินเรา จงรู้ไว้ — เรารอ ไม่ได้รอความตาย แต่รอใครสักคนมาปิดแสงให้เรา ปิดแสงที่เรียกความมืด ปิดแสงก่อนที่มันจะมาถึง ก่อนที่มันจะกลืนกินทุกอย่างอีกครั้ง'"
ห้องควบคุมเงียบ
ผมมองลูกไก่ "ปิดแสง?"
"ผมไม่แน่ใจว่าหมายถึงอะไรครับ แต่... ผลึกสีฟ้าที่อารยธรรมของผมสร้าง เก็บพลังงาน พลังงานที่หนาแน่น และความมืดมาหาพลังงานนั้น ถ้าปิดแสง — ถ้าปิดพลังงานที่หนาแน่น — ความมืดอาจจะไม่มา"
ผมคิดถึงแกนพลังงานของตัวเอง พลังงานที่หนาแน่นสูงมาก แกนที่รั่วทำให้เกิด EMP 20 เท่า แกนที่ทำซ้ำจากผลึกของอารยธรรมเดียวกับลูกไก่
ถ้าความมืดตามหาพลังงานที่หนาแน่น แกนของผมคือเป้าหมายที่สว่างที่สุดในรัศมีกี่ปีแสงกัน
"Ealis" ผมเรียก
"ครับ"
"เปรียบเทียบความหนาแน่นพลังงานของแกนหลักของเรา กับสัญญาณที่เราตรวจพบ สัญญาณ 8 จังหวะ มีความหนาแน่นพลังงานแค่ไหน"
"เปรียบเทียบแล้วครับ สัญญาณที่ตรวจพบมีความหนาแน่นพลังงานต่ำมาก ต่ำกว่าแกนหลักของเราประมาณ 10,000 เท่า แต่ถ้าคำนวณจากระยะทาง 3,000 ปีแสง และการกระจายตัวของสัญญาณ ความหนาแน่นพลังงานที่ต้นทาง น่าจะสูงกว่าแกนหลักของเรา"
"สูงกว่า?"
"ใช่ครับ สูงกว่าอย่างมาก ถ้าคำนวณจากการกระจายตัวของคลื่นความถี่ต่ำเป็นรัศมีทรงกลม พลังงานที่ต้นทางน่าจะสูงกว่าแกนหลักของเราประมาณ 50 เท่า"
50 เท่า แกนหลักของผมสูงกว่าแกนความหนาแน่นต่ำที่รีอาผลิตประมาณ 200 เท่า แล้วต้นทางของสัญญาณสูงกว่าแกนหลักของผมอีก 50 เท่า
ความมืดที่กลืนกินอารยธรรมของลูกไก่ มาหาพลังงานที่หนาแน่นขนาดนั้น
"และแกนของเราล่ะ" ผมถาม "เทียบกับสัญญาณที่ต้นทาง แกนของเราสว่างแค่ไหน — ในมุมมองของสิ่งที่ตามหาพลังงานที่หนาแน่น"
"ถ้าความมืดตามหาพลังงานที่หนาแน่นแบบเดียวกับที่อยู่ในสัญญาณ" Ealis พูด "แกนหลักของเรามีความหนาแน่นพลังงานที่อยู่ในระดับเดียวกับต้นทาง แม้จะต่ำกว่า 50 เท่า แต่ในระยะใกล้ แกนของเราคือแหล่งพลังงานที่หนาแน่นสูงสุดในระบบสุริยะ"
ระบบสุริยะ แกนของผมคือแหล่งพลังงานที่หนาแน่นสูงสุดในระบบสุริยะ
ถ้าความมืดอยู่ใกล้ มันจะมาหาแกนของผมก่อน
ผมนั่งในห้องควบคุมคนเดียว ลูกทีมกลับไปทำงานของตัวเอง ลูกไก่ลอยอยู่ข้างๆ เงียบ
ผมคิด คิดมาก
สัญญาณขอความช่วยเหลือจาก 3,000 ปีแสง อารยธรรมของลูกไก่ส่งมาเพราะความมืดกำลังมา ความมืดกินพลังงานที่หนาแน่น แกนพลังงานของผมคือแหล่งพลังงานที่หนาแน่นสูงสุดในระบบสุริยะ
ถ้าผมไม่มีแกน ความมืดอาจจะไม่มา แต่ผมมีแกน มีมาตั้งแต่ 500 ปีก่อน แกนที่ทำซ้ำจากผลึกของอารยธรรมเดียวกับลูกไก่
แกนของผมเรียกหาความมืดมาตลอด 500 ปี หรือไม่?
"Ealis"
"ครับ"
"ถ้าความมืดตามหาพลังงานที่หนาแน่น และแกนของเรามีพลังงานที่หนาแน่นสูงสุดในระบบสุริยะ ความมืดน่าจะมาถึงระบบสุริยะตอนไหน"
Ealis เงียบ 2 วินาที
"ผมไม่สามารถคำนวณความเร็วของความมืดได้ครับ เพราะไม่ทราบว่าความมืดคืออะไร แต่ถ้าสัญญาณขอความช่วยเหลือส่งมาเมื่อ 3,000 ปีก่อน และความมืดอยู่ใกล้กับอารยธรรมของลูกไก่ในตอนนั้น ความมืดอาจจะเดินทางมาทางเราด้วยความเร็วใกล้เคียงความเร็วแสง หรือเร็วกว่า"
"ถ้าเดินทางด้วยความเร็วแสง มา 3,000 ปี"
"ถ้าความเร็วแสง มา 3,000 ปีครับ แต่ถ้าเร็วกว่า — อาจจะมาถึงแล้ว"
มาถึงแล้ว
ผมนิ่ง
"แต่ความมืดอาจจะไม่ได้มาทางเรา" Ealis เสริม "มันอาจจะไปทิศอื่น"
"หรือมันอาจจะมาทางที่มีแสงสว่างที่สุด" ผมพูด "และแกนของเราคือแสงที่สว่างที่สุดในระบบสุริยะ"
Ealis เงียบ
คืนนั้น ผมนอนไม่หลับ ลูกไก่ลอยอยู่เหนือเตียง กระดองเรืองแสงสีฟ้า
"ลูกไก่"
"ครับ"
"ถ้าผมทำลายแกน ทุกอย่างจะเรียบร้อยไหม"
ลูกไก่นิ่ง นานมาก
"ไม่ครับ"
"ทำไม"
"เพราะความมืดไม่ได้ตามหาแกนของคุณ มันตามหาพลังงานที่หนาแน่นทุกแหล่ง แกนของคุณเป็นแหล่งเดียวในระบบสุริยะ แต่ไม่ใช่แหล่งเดียวในจักรวาล ถ้าคุณทำลายแกน ความมืดอาจจะไม่มาที่นี่ แต่มันจะไปที่อื่น และที่อื่นอาจจะมีคน"
"แล้วผมควรทำยังไง"
ลูกไก่ลอยลงมาใกล้ผม กระดองแตะไหล่ผม อุ่น
"สัญญาณบอกว่ารอใครมาปิดแสง" ลูกไก่พูดเสียงเบา "ปิดแสง ไม่ใช่ดับแสง ปิด แปลว่าสามารถเปิดใหม่ได้ ผมคิดว่า... พวกเขาไม่ได้บอกให้ทำลาย แต่บอกให้ปิด"
ปิด ไม่ใช่ทำลาย
"แต่ปิดแกนพลังงานที่หนาแน่นสูง — ผมไม่รู้ว่าทำยังไง แกนของผมไม่มีปุ่มปิด"
"ผมรู้ครับ" ลูกไก่พูด "แต่ผมคิดว่าผมเริ่มเข้าใจแล้ว ว่าทำไมผมถึงมาที่นี่ ทำไมผมถึงมาหาคุณ"
"เพราะแกนของผม?"
"เพราะแกนของคุณเป็นแกนที่ทำซ้ำจากผลึกของอารยธรรมของผม แกนของคุณเป็นแกนที่หนาแน่นสูง แต่มันไม่ใช่แกนที่มีชีวิต มันไม่สามารถปิดเองได้ แต่ผม—"
ลูกไก่หยุด
"ผมเป็นแกนที่มีชีวิต ผมอาจจะปิดแกนของคุณได้"
ผมนิ่ง ลูกไก่อาสาจะปิดแกนพลังงานของผม แกนที่มันเกือบขาดสติจะกิน แกนที่เสียงมันเรียกหามันตลอดเวลา แกนที่มันเกือบไม่ทน
"ถ้าคุณปิดแกนของผม คุณจะเป็นยังไง"
"ผมไม่รู้ครับ แต่ถ้าผมปิดแกนที่หนาแน่นที่สุดในระบบสุริยะ ความมืดอาจจะไม่มา และทุกคนจะปลอดภัย"
"รวมถึงคุณไหม"
ลูกไก่นิ่ง
"ผมไม่รู้ครับ"
ผมไม่พูดอะไร ลูกไก่พูดต่อ
"แต่ตอนที่ผมอยู่ในห้องล็อก ใกล้แกนที่เสียงมันเรียกหาผม ผมเลือกที่จะไม่กิน เพราะผมไม่อยากให้ทุกอย่างพัง ถ้าผมปิดแกนเพื่อให้ทุกคนปลอดภัย มันก็เหมือนกัน ผมเลือกที่จะไม่ให้ทุกอย่างพัง"
ผมนอนนิ่ง มองลูกไก่ที่ลอยอยู่เหนือเตียง สิ่งมีชีวิตที่เกิดมาไม่ถึงเดือน แต่พร้อมจะเสี่ยงเพื่อคนอื่น
"ยังไม่ต้องทำอะไร" ผมพูด "ผมต้องคิดก่อน ต้องวางแผนก่อน และต้องบอกลูกทีม"
"ครับ"
"และลูกไก่"
"ครับ"
"อย่าเพิ่งส่งสัญญาณกลับ ยังไม่ได้รับอนุญาต"
"ครับ ผมสัญญา"
เช้าวันต่อมา ผมตื่นขึ้นมาและรู้ว่ามีปัญหาใหญ่กว่าที่คิด
"Ealis" ผมเรียกทันทีที่ตื่น
"ครับ"
"ตรวจสอบสัญญาณรอบฐานตอนนี้"
"ตรวจสอบแล้วครับ สัญญาณ 8 จังหวะยังส่งอยู่ แต่... มีเพิ่มครับ"
"เพิ่ม?"
"ใช่ครับ สัญญาณ 8 จังหวะเดิมยังส่งอยู่ แต่มีสัญญาณใหม่เพิ่มเข้ามา สัญญาณใหม่ไม่ใช่ 8 จังหวะ เป็นสัญญาณต่อเนื่อง ความถี่สูงกว่า และ... มาจากทิศทางอื่น"
"ทิศไหน"
"ทิศตะวันตกเฉียงใต้ครับ ตรงกับทิศทางของโลก"
ผมนั่งตัวตรง "โลก?"
"ใช่ครับ สัญญาณใหม่มาจากทิศทางของโลก ความถี่สูงกว่าสัญญาณ 8 จังหวะ และเริ่มส่งเมื่อประมาณ 6 ชั่วโมงที่แล้ว"
6 ชั่วโมง ตอนที่ผมกำลังคุยกับลูกไก่เรื่องปิดแกน
"สัญญาณใหม่นี้เป็นอะไร"
"ผมวิเคราะห์แล้วครับ สัญญาณใหม่เป็นสัญญาณสื่อสารของมนุษย์ รูปแบบการเข้ารหัสตรงกับมาตรฐานของ IISRA"
IISRA
"IISRA ส่งสัญญาณอะไร"
"ผมถอดรหัสได้บางส่วนครับ สัญญาณเป็นการแจ้งเตือนภัยระดับสูง ส่งไปยังสถานีตรวจสอบทุกแห่งในระบบสุริยะ ข้อความคร่าวๆ คือ—"
Ealis หยุด 2 วินาที
"พูด"
"'ตรวจพบสัญญาณพลังงานผิดปกติในแถบดาวเคราะห์น้อย ความถี่ต่ำ สั่นสะเทือน 8 จังหวะ ไม่ตรงกับสัญญาณใดๆ ที่ลงทะเบียนไว้ สงสัยว่าเป็นสัญญาณจากสิ่งมีชีวิตต่างดาวที่ไม่ได้ลงทะเบียน ขอให้ทุกสถานีตรวจสอบและรายงาน หากพบสัญญาณใกล้เคียง ให้ส่งทีมตรวจสอบทันที'"
IISRA ตรวจพบสัญญาณ 8 จังหวะ
แต่สัญญาณส่งมาจากกลุ่มดาวลูกไก่ 3,000 ปีแสง ทำไม IISRA ถึงตรวจพบได้?
"Ealis สัญญาณ 8 จังหวะส่งมาจาก 3,000 ปีแสง IISRA ตรวจพบได้ยังไง"
"ผมคิดว่าเพราะลูกไก่ครับ"
"ลูกไก่?"
"ใช่ครับ ลูกไก่รับสัญญาณ 8 จังหวะจากกลุ่มดาวลูกไก่ แล้วพลังงานจากสัญญาณถูกเก็บในตัวลูกไก่ พลังงานที่เพิ่มขึ้นในตัวลูกไก่ทุกวัน — 8,000 ยูนิตต่อวัน — มาจากสัญญาณนี้ และเมื่อลูกไก่เก็บพลังงาน กระดองของมันเรืองแสงสีฟ้า แสงสีฟ้านั้นคือพลังงานที่รั่วออกจากตัวลูกไก่ และพลังงานที่รั่วออกนั้น สามารถถูกตรวจจับได้จากระยะไกล"
"แปลว่า—"
"แปลว่าลูกไก่ไม่ได้แค่รับสัญญาณ แต่มันเป็นเสาอากาศครับ มันรับสัญญาณจาก 3,000 ปีแสง แล้วส่งต่อ — ไม่ได้ส่งต่อสัญญาณเดิม แต่พลังงานจากสัญญาณรั่วออกจากตัวมันเป็นแสงสีฟ้า และแสงสีฟ้านั้นคือสัญญาณใหม่ที่ IISRA ตรวจพบ"
ลูกไก่เป็นเสาอากาศ มันรับสัญญาณจากบ้านเกิด แล้วพลังงานรั่วออกเป็นแสง แสงที่ IISRA เห็น
IISRA ไม่ได้ตรวจพบสัญญาณ 8 จังหวะจาก 3,000 ปีแสง พวกเขาตรวจพบแสงสีฟ้าจากลูกไก่ ที่แถบดาวเคราะห์น้อย ที่ฐานของผม
"Ealis แสงสีฟ้าจากลูกไก่ — รัศมีเท่าไหร่"
"ผมคำนวณจากความเข้มของแสงและการกระจายตัวครับ แสงสีฟ้าจากกระดองลูกไก่ สามารถถูกตรวจจับได้จากระยะประมาณ 200 กิโลเมตร"
200 กิโลเมตร ฐานของผมอยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อย สถานีตรวจสอบของ IISRA ที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปเท่าไหร?
"Ealis สถานี IISRA ที่ใกล้ที่สุดอยู่ไกลแค่ไหน"
"สถานีตรวจสอบ IISRA ที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างจากฐานประมาณ 180 กิโลเมตรครับ"
180 กิโลเมตร ในระยะ 200 กิโลเมตร
IISRA ตรวจพบแล้ว และส่งสัญญาณแจ้งเตือนภัยแล้ว
ผมลุกขึ้น วิ่งไปที่ห้องควบคุม ลูกไก่ลอยตามมา
"รีอา โซล มิกา มาห้องควบคุมทันที" ผมสั่งผ่านระบบสื่อสาร
สามนาทีต่อมา ลูกทีมทั้งสามอยู่ในห้องควบคุม
"IISRA ตรวจพบแสงสีฟ้าจากลูกไก่" ผมพูดเร็ว "แสงรั่วออกจากกระดองของมันเพราะมันรับสัญญาณ 8 จังหวะจากกลุ่มดาวลูกไก่ รัศมี 200 กิโลเมตร สถานี IISRA ที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่าง 180 กิโลเมตร พวกเขาตรวจพบแล้ว และส่งสัญญาณแจ้งเตือนภัยไปทุกสถานีในระบบสุริยะ"
"แย่" โซลพูด
"ลูกไก่" ผมหันไป "คุณหยุดรับสัญญาณได้ไหม"
ลูกไก่นิ่ง กระดองสั่น
"ผมไม่รู้ครับ ผมไม่ได้เลือกรับ มันเข้ามาเอง เหมือนหายใจ ผมไม่ได้เลือกหายใจ"
"คุณหยุดหายใจได้ไหม"
"ถ้าหยุดหายใจ ผมจะตายครับ"
ผมนิ่ง ลูกไก่ไม่สามารถหยุดรับสัญญาณได้โดยไม่ตาย เพราะสัญญาณคืออาหารของมัน พลังงานที่มันต้องการ
"งั้นเราต้องหยุดที่แหล่ง" มิกาพูด "ถ้าหยุดสัญญาณที่ต้นทาง ลูกไก่จะไม่รับ แล้วแสงสีฟ้าจะหยุดรั่ว"
"ต้นทางอยู่ 3,000 ปีแสง" โซลพูด "เราไปไม่ได้"
"ไม่ต้องไป" ผมพูด "เราต้องหยุดที่นี่ หยุดที่ลูกไก่"
"ยังไงครับ" รีอาถาม
"ลูกไก่ คุณบอกว่าคุณเป็นแกนที่มีชีวิต คุณสามารถปิดแกนได้ ถ้าคุณปิดตัวเอง — ปิดการรับสัญญาณ — แสงสีฟ้าจะหยุดไหม"
ลูกไก่สั่น กระดองเปลี่ยนสี ฟ้าเข้มจนเกือบม่วง
"ถ้าผมปิดตัวเอง... ผมไม่รู้ว่าจะเปิดใหม่ได้ไหม"
"ผมจะหาทาง" ผมพูด "แต่ตอนนี้ IISRA กำลังมา ถ้าพวกเขามาถึงก่อนที่เราจะหาทาง เราจะไม่มีโอกาส"
"คุณครับ" มิกาพูด "ผมคิดว่ามีอีกทางค่ะ"
"ทางไหน"
"ลูกไก่รับสัญญาณแล้วพลังงานรั่วออกเป็นแสง ถ้าเราหาทางเก็บพลังงานที่รั่วออก ก่อนที่มันจะออกจากตัวลูกไก่ แสงสีฟ้าจะไม่รั่วออก IISRA จะตรวจไม่พบ"
"เก็บยังไง"
"แกนความหนาแน่นต่ำที่รีอาผลิต แกนนั้นเก็บพลังงานได้ ถ้าเราทำแกนความหนาแน่นต่ำที่หุ้มรอบตัวลูกไก่ เหมือนเปล พลังงานที่รั่วออกจากตัวลูกไก่จะถูกเก็บในแกนหุ้ม แทนที่จะรั่วออกเป็นแสง"
"แกนหุ้ม" รีอาพูด สายตาเธอสว่าง "ผมทำได้ แต่ต้องใช้เวลา"
"กี่ชั่วโมง"
"ถ้าทำงานหนัก... 12 ชั่วโมง"
"IISRA มาถึงในกี่ชั่วโมง Ealis"
"ถ้าส่งทีมตรวจสอบจากสถานีที่ใกล้ที่สุด 180 กิโลเมตร ด้วยความเร็วปกติของยาน IISRA ประมาณ 8 ชั่วโมงครับ"
8 ชั่วโมง รีอาต้อง 12 ชั่วโมง
"ไม่ทัน" ผมพูด
"ผมทำใน 8 ชั่วโมงได้" รีอาพูด น้ำเสียงเด็ดขาด ไม่เคยได้ยินเธอพูดจริงจังขนาดนี้ "แต่ต้องมีคนช่วย"
"ผมช่วย" โซลพูด
"ผมด้วยค่ะ" มิกาพูด
รีอามองผม "ต้องใช้ชิ้นส่วนยานโบราณที่เก็บไว้ ผมต้องเอามาหลอมและสร้างเป็นโครงสร้างหุ้ม"
"เอาไปได้เลย ทุกชิ้น" ผมพูด
"แต่ถ้าหุ้มลูกไก่ ลูกไก่จะเป็นยังไง" ผมถามมิกา
"แกนหุ้มจะเก็บพลังงานที่รั่วออก แต่ลูกไก่ยังสามารถรับสัญญาณได้ค่ะ เพราะสัญญาณ 8 จังหวะเป็นความถี่ต่ำ ผ่านแกนหุ้มได้ แต่พลังงานที่รั่วออกเป็นแสงสีฟ้า ความถี่สูง จะถูกแกนหุ้มเก็บไว้"
"แปลว่าลูกไก่ยังหายใจได้ แต่แสงไม่รั่วออก"
"ใช่ค่ะ"
ผมมองลูกไก่ "ลูกไก่ คุณยอมไหม"
ลูกไก่ลอยนิ่ง กระดองสั่นเล็กน้อย
"ถ้ามันปลอดภัยสำหรับทุกคน ผมยอมครับ"
รีอา โซล และมิกา ลงมือทันที
รีอานำชิ้นส่วนยานโบราณออกจากห้องเก็บ หลอม สร้างโครงสร้างหุ้มรูปทรงกลม มิกาคำนวณความหนาแน่นของแกนหุ้มให้พอเก็บพลังงานที่รั่ว โซลเชื่อมโครงสร้างด้วยมือที่แม่นยำของทหาร
ผมดูแล้วรู้สึกแปลก ชิ้นส่วนยานโบราณที่ผมเก็บกู้มาตลอด 500 ปี ชิ้นส่วนที่ผมขายให้ลูกค้า ที่ทำให้ผมมีรายได้ ตอนนี้ถูกหลอมและสร้างเป็นเปลหุ้มลูกไก่
ลูกไก่ลอยอยู่ข้างๆ รีอา มันดูเธอทำงาน ไม่รบกวน แต่บางครั้งมันจะถาม
"รีอา คุณทำอะไรอยู่"
"ทำเปลให้คุณ" รีอาตอบ ไม่ได้เงยหน้า
"เปล?"
"เปลสำหรับคุณ หุ้มรอบตัวคุณ เก็บแสงที่รั่วออกจากตัวคุณ"
"แล้วผมจะมืดไหม"
"ไม่มืด" รีอาตอบ "คุณจะเห็นแสงสีฟ้าของคุณเอง แต่ข้างนอกจะไม่เห็น"
ลูกไก่นิ่ง แล้วพูดเสียงเบา "ขอบคุณครับ"
รีอาหยุดมือ 2 วินาที แล้วทำงานต่อ ไม่พูดอะไร แต่ผมเห็นริมฝีปากเธอขยับเล็กน้อย เหมือนยิ้มเบาๆ
7 ชั่วโมงครึ่งต่อมา แกนหุ้มเสร็จ
เป็นทรงกลมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เมตร ทำจากชิ้นส่วนยานโบราณหลอม ผิวนอกเป็นโลหะสีเทาเข้ม ผิวในเคลือบด้วยแกนพลังงานความหนาแน่นต่ำบางๆ เหมือนกระจกที่เก็บแสง
"เสร็จแล้ว" รีอาพูด น้ำเสียงเหนื่อยแต่มั่นใจ "หุ้มลูกไก่แล้ว แสงสีฟ้าจะไม่รั่วออก"
ผมมองลูกไก่ "พร้อมไหม"
"พร้อมครับ"
ลูกไก่ลอยเข้าไปในแกนหุ้ม ทรงกลมปิดรอบตัวมัน จากภายนอก ไม่เห็นอะไร ไม่เห็นแสง ไม่เห็นสีฟ้า ไม่เห็นลูกไก่
แต่จากภายใน ลูกไก่บอกว่ามันเห็นแสงสีฟ้าของตัวเองสะท้อนผนังแกนหุ้ม เหมือนอยู่ในห้องที่ผนังเป็นกระจก
"เป็นยังไง" ผมถาม
"อบอุ่นครับ" ลูกไก่พูดจากในแกนหุ้ม เสียงแหบแต่ชัด "เหมือนอยู่ในห้องที่อบอุ่น ผมยังได้ยินเสียง 8 จังหวะ แต่มันเบาลง เพราะแกนหุ้มกรองบางส่วนไว้"
"Ealis ตรวจสอบ แสงสีฟ้ารั่วออกไหม"
"ตรวจสอบแล้วครับ ไม่พบแสงสีฟ้ารั่วออกจากแกนหุ้ม พลังงานที่รั่วออกจากตัวลูกไก่ถูกเก็บในผิวในของแกนหุ้ม 100%"
"IISRA จะตรวจพบไหม"
"ถ้าใช้เครื่องตรวจจับสัญญาณสั่นสะเทือนความถี่ต่ำ อาจจะตรวจพบสัญญาณ 8 จังหวะที่ลูกไก่รับอยู่ แต่สัญญาณนั้นมาจาก 3,000 ปีแสง IISRA ไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แม่นยำได้ เพราะสัญญาณกระจายตัวกว้าง ส่วนแสงสีฟ้าที่เป็นจุดเด่น — ถูกเก็บในแกนหุ้มแล้ว IISRA จะไม่เห็น"
ผมถอนหายใจ ไม่รู้ว่ามันจะพอหรือไม่ แต่ดีกว่าไม่ทำอะไร
"Ealis เวลาอีกกี่นาที IISRA มาถึง"
"ประมาณ 30 นาทีครับ"
30 นาที
ผมมองแกนหุ้มทรงกลมสีเทาเข้มที่หุ้มลูกไก่อยู่ข้างใน จากภายนอกมันดูเหมือนกล่องโลหะธรรมดา ไม่มีอะไรผิดปกติ
"เอาไปไว้ที่ไหน" ผมถาม
"ห้องล็อกแกนพลังงาน" โซลพูด "ชั้นในสุด เก็บร่วมกับแกนพลังงาน ถ้า IISRA มาตรวจ พวกเขาจะเห็นแค่กล่องโลหะเก็บของธรรมดา ในห้องที่อันตรายเกินไปที่จะเปิด"
ผมพยักหน้า โซลคิดเหมือนผม
พวกเราเอาแกนหุ้มไปไว้ในห้องล็อก 7 ชั้น ชั้นในสุด ข้างแกนพลังงานหลัก
คราวนี้ลูกไก่อยู่ใกล้แกนที่เสียงมันเรียกหาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันหุ้มอยู่ในแกนหุ้ม เสียงแกนจะผ่านแกนหุ้มได้ไหม?
"ลูกไก่" ผมถามผ่านระบบสื่อสารภายในแกนหุ้ม "คุณได้ยินเสียงแกนไหม"
เงียบ 2 วินาที
"ได้ยินครับ แต่เบากว่าเดิมมาก เพราะแกนหุ้มกรองเสียงบางส่วนไว้ ผมทนได้ครับ"
"สัญญาว่าจะไม่กิน"
"ผมสัญญาครับ"
25 นาทีต่อมา ยาน IISRA มาถึง
คราวนี้ไม่ใช่แค่คาเซม มียาน 2 ลำ ยานลำใหญ่กว่า สแกนรุ่นใหม่ และเจ้าหน้าที่ 8 คน
คาเซมเดินนำ เหมือนเดิม แต่คราวนี้เขาไม่ยิ้ม
"คุณครับ" คาเซมพูด "ผมต้องตรวจฐานของคุณอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นคำสั่งจากส่วนกลาง ผมไม่สามารถเลื่อนได้"
"เชิญครับ" ผมตอบ น้ำเสียงเรียบ
คาเซมหยุด มองผม 2 วินาที แล้วหันไปสั่งเจ้าหน้าที่
"ตรวจทุกห้อง ทุกช่อง ทุกผนัง สแกนละเอียดสูงสุด ไม่ต้องปล่อยอะไรผ่าน"
8 คนแยกไป คาเซมเดินกับผมอีกครั้ง
แต่คราวนี้เขาไม่ได้ตรวจทุกห้องเหมือนครั้งก่อน เขาเดินตรงไปที่ห้องล็อกแกนพลังงาน 7 ชั้น
"ห้องนี้อีกแล้ว" เขาพูด
"เหมือนเดิมครับ แกนพลังงานสำรอง อันตรายสูง"
"เปิดให้ผมดู"
ผมวางนิ้วมือบนเครื่องสแกน ชั้น 1 2 3 4 5 6 ผ่านไปเหมือนเดิม
ชั้น 6 คาเซมสแกนผนังด้านซ้าย — ด้านที่ลูกไก่เคยซ่อนอยู่ แต่คราวนี้ช่องว่างไม่มีอะไร ลูกไก่อยู่ในแกนหุ้มในชั้น 7
"เปิดชั้น 7 ครับ" คาเซมพูด
"เหมือนเดิมครับ อันตราย EMP 20 เท่า"
"ผมรู้ แต่คราวนี้ผมมีอุปกรณ์ป้องกัน" คาเซมเอ่ย ยกแท็บเล็ตขึ้นมา แสดงหน้าจออนุมัติจากส่วนกลาง "คำสั่งจากส่วนกลาง อนุญาตให้ตรวจห้องล็อกทุกชั้น รวมถึงชั้น 7 ผมมีชุดป้องกัน EMP และเจ้าหน้าที่เทคนิค"
ผมรู้สึกเหมือนพื้นหายไปใต้เท้า
คาเซมเอาชุดป้องกันมา เขาจะเปิดชั้น 7
ถ้าเขาเปิดชั้น 7 เขาจะเห็นแกนหุ้มทรงกลมสีเทาเข้ม เขาจะสแกนแกนหุ้ม เขาจะพบสิ่งมีชีวิตข้างใน
ผมคิดเร็ว
"คาเซม ชั้น 7 มีแกนพลังงานที่หนาแน่นสูงมาก ถ้าเปิดโดยไม่มีอุปกรณ์บรรจุที่เหมาะสม แกนจะรั่ว และ EMP จะเกิดขึ้น ชุดป้องกัน EMP ของคุณป้องกันได้แค่บุคคล ไม่ได้ป้องกันฐานของผม ฐานของผมจะพัง ระบบ Cryonics ของผมจะพัง ทุกอย่างจะพัง"
"ผมทราบครับ แต่คำสั่งจากส่วนกลาง—"
"คาเซม" ผมพูด ตัดคำเขา "คุณรู้ว่าผมอายุ 976 ปี รอดมาได้ด้วย Cryonics ถ้าฐานพัง Cryonics พัง ผมจะตาย คุณแน่ใจหรือว่าคำสั่งจากส่วนกลางให้เสี่ยงชีวิตพลเมืองอายุ 976 ปี เพื่อตรวจห้องเก็บแกนพลังงาน"
คาเซมหยุด เขามองผม แล้วมองแท็บเล็ต
"ผมจะเปิดชั้น 7 เอง" เขาพูด "แต่ผมจะไม่เปิดแกน ผมแค่สแกนห้อง"
"ถ้าคุณสแกนห้อง คุณจะเห็นแกนหุ้ม"
"แกนหุ้ม?"
"ใช่ ผมเก็บของในชั้น 7 ด้วย กล่องโลหะเก็บของธรรมดา"
คาเซมมองผม 5 วินาที แล้วพยักหน้า
"เปิดชั้น 7 ผมสแกนห้อง ไม่เปิดกล่อง"
ผมวางนิ้วมือบนเครื่องสแกน ชั้น 7 เปิด
คาเซมเดินเข้าไป ห้องเล็ก ผนังหนา ในห้องมีแกนพลังงานหลักที่เรืองแสงสีฟ้าอ่อน และข้างๆ มีทรงกลมสีเทาเข้ม — แกนหุ้มที่หุ้มลูกไก่อยู่ข้างใน
คาเซมสแกนห้อง เครื่องสแกนแสดงค่า — พลังงานสูงจากแกนหลัก และพลังงานต่ำจากทรงกลมสีเทา
"ทรงกลมนี้อะไร" เขาถาม
"กล่องเก็บของครับ ชิ้นส่วนยานโบราณ"
"ผมสแกนได้ไหม"
"สแกนได้ครับ แต่อย่าเปิด"
คาเซมสแกนทรงกลม เครื่องสแกนแสดงค่า — พลังงานต่ำ ไม่มีสิ่งมีชีวิต
ไม่มีสิ่งมีชีวิต
Ealis ตั้งค่าแกนหุ้มให้บังการสแกน ไม่ใช่ทั้งหมด แต่พอ — เครื่องสแกนของคาเซมไม่สามารถตรวจจับสิ่งมีชีวิตข้างในได้
คาเซมมองจอเครื่องสแกน แล้วมองทรงกลม
"พลังงานต่ำ ไม่มีสิ่งมีชีวิต ปกติครับ" เขาพูด
ผมไม่พูดอะไร หายใจเบาๆ
คาเซมถอยออกจากห้อง ผมปิดชั้น 7 6 5 4 3 2 1 ทีละชั้น
ทุกชั้นที่ปิด ทุกชั้นที่หนาขึ้นระหว่างลูกไก่กับคาเซม
คาเซมตรวจฐานต่ออีก 15 นาที เจ้าหน้าที่ 8 คนรายงาน — ไม่พบอะไรผิดปกติ ไม่พบสัญญาณผิดปกติ ไม่พบสิ่งมีชีวิตต่างดาว
ก่อนออกไป คาเซมหยุดที่ปากประตู
"คุณครับ" เขาพูด "ผมจะบอกตรงๆ ครั้งนี้ ผมไม่ได้มาตรวจเพราะสงสัย ผมมาเพราะส่วนกลางส่งมา แต่ผมบอกได้คำเดียว — ถ้าคุณมีอะไรที่ไม่ควรมี เก็บให้ดี เพราะครั้งต่อไปที่พวกเขาส่งมา อาจจะไม่ใช่ผม"
ผมมองคาเซม เขาบอกผมว่าครั้งต่อไปอาจจะไม่ใช่เขา แปลว่าเขารู้ว่าผมมีอะไร หรืออย่างน้อยเขาก็สงสัย แต่เขาเลือกที่จะไม่ตรวจจนทะลุ
"ขอบคุณครับ" ผมพูด
คาเซมพยักหน้า แล้วเดินออกไป ยาน IISRA ทั้ง 2 ลำทำงาน ลอยออกไป
ผมยืนมองจนยานหายไป
แล้ววิ่งไปที่ห้องล็อกแกนพลังงาน
เปิดชั้น 1 2 3 4 5 6 7
เปิดแกนหุ้ม
ลูกไก่อยู่ข้างใน กระดองเรืองแสงสีฟ้า แต่เบากว่าเมื่อก่อน แกนหุ้มเก็บแสงไว้ได้
"ลูกไก่"
"ครับ"
"คุณเป็นยังไง"
"ผมทนได้ครับ เสียงแกนเบาลงเพราะแกนหุ้มกรองไว้ ผมทนได้"
ผมอุ้มลูกไก่ออกจากแกนหุ้ม มันอุ่น แต่ไม่ร้อนเกินไป
"ลูกไก่ ผมต้องบอกคุณเรื่องหนึ่ง"
"ครับ"
"คาเซมบอกผมว่าครั้งต่อไปที่ IISRA ส่งมา อาจจะไม่ใช่เขา แปลว่าพวกเขาอาจจะส่งคนที่ไม่ให้เวลาผม ไม่ปล่อยผม คนที่จะตรวจจนทะลุ"
ลูกไก่นิ่ง
"และอีกเรื่อง — สัญญาณ 8 จังหวะ ที่คุณรับอยู่ มันเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือจากอารยธรรมของคุณ พวกเขารอใครสักคนมาปิดแสง ปิดพลังงานที่เรียกความมืด คุณบอกผมว่าคุณอาจจะปิดแกนของผมได้"
"ใช่ครับ"
"และคุยบอกผมว่าถ้าคุณส่งสัญญาณกลับไป พวกเขาจะรู้ว่าคุณยังอยู่"
"ใช่ครับ"
ผมนิ่ง
"แต่ถ้าผมไม่ส่งสัญญาณกลับไป อารยธรรมของผมจะไม่รู้ว่ามีคนได้ยินพวกเขา พวกเขาจะรอ รอ รอ จนกว่าความมืดจะมาถึง"
ผมมองลูกไก่ สิ่งมีชีวิตที่เกิดมาไม่ถึงเดือน แต่แบกรับความหวังของอารยธรรมทั้งหมด
"เราจะหาทาง" ผมพูด "ผมสัญญาว่าเราจะหาทาง"
"แต่ก่อนหาทาง" ลูกไก่พูดเสียงเบา "ผมขออนุญาตส่งสัญญาณกลับไปครั้งเดียว ไม่ใช่เพื่อบอกว่าผมอยู่ที่ไหน แต่เพื่อบอกว่าผมได้ยิน ผมอยู่ และผมกำลังหาทาง"
ผมคิด สัญญาณครั้งเดียว สั้นๆ IISRA อาจจะตรวจพบ แต่ถ้าสั้นพอ พวกเขาอาจจะไม่สามารถระบุตำแหน่งได้แม่นยำ
"Ealis" ผมเรียก
"ครับ"
"ถ้าลูกไก่ส่งสัญญาณกลับไปครั้งเดียว สั้นๆ 1 วินาที IISRA ตรวจจับตำแหน่งได้ไหม"
"ถ้าสั้น 1 วินาที และเราส่งจากภายในแกนหุ้ม 7 ชั้น แกนหุ้มจะกรองสัญญาณบางส่วน IISRA อาจจะตรวจพบสัญญาณ แต่ความแม่นยำในการระบุตำแหน่งจะต่ำมาก รัศมีความผิดพลาดประมาณ 500 กิโลเมตรครับ"
500 กิโลเมตร ฐานของผมอยู่ที่เดียว ในรัศมี 500 กิโลเมตรมีดาวเคราะห์น้อยนับพันก้อน IISRA ตรวจได้แค่รัศมีกว้างๆ ไม่สามารถระบุฐานของผมได้แม่นยำ
"ลูกไก่" ผมพูด "ส่งได้ครั้งเดียว 1 วินาที จากในแกนหุ้ม ตอนนี้"
ลูกไก่นิ่ง กระดองเรืองแสงสีฟ้าเข้ม แล้วเข้มขึ้นอีก จนสว่างทั้งห้องล็อก
แล้ว— เสียง
ไม่ใช่เสียงที่หูมนุษย์ได้ยิน แต่ผมรู้สึกได้ สั่นสะเทือน 8 จังหวะ เหมือนเสียงที่อยู่ในหัวของลูกไก่ แต่ครั้งนี้มันออกจากตัวลูกไก่ ผ่านแกนหุ้ม ผ่านผนัง 7 ชั้น ออกไปข้างนอก
1 วินาที
แล้วเงียบ
ลูกไก่หยุด กระดองจางลง แสงสีฟ้ากลับสู่สีเขียวเข้มอมฟ้าปกติ
"ส่งแล้วครับ" ลูกไก่พูด เสียงแหบ "ผมบอกพวกเขาว่าผมได้ยิน ผมอยู่ และผมกำลังหาทาง"
ผมกอดลูกไก่ อุ่น แสงสีฟ้าสะท้อนผิวของผม
Ealis พูด "สัญญาณส่งออกไปแล้วครับ ระยะเวลา 1 วินาที IISRA ตรวจพบสัญญาณ แต่ไม่สามารถระบุตำแหน่งได้แม่นยำ"
แล้ว Ealis เงียบ 2 วินาที นานกว่าปกติ
"คุณครับ"
"พูด"
"ผมตรวจสอบสัญญาณที่ส่งออกไป แล้วเปรียบเทียบกับสัญญาณที่รับเข้ามา"
"เป็นยังไง"
"สัญญาณที่ลูกไก่ส่งออกไป ไม่ใช่สัญญาณ 8 จังหวะ มันเป็น 9 จังหวะครับ"
ผมนิ่ง "9?"
"ใช่ครับ ลูกไก่รับสัญญาณ 8 จังหวะ แต่ส่งออกไป 9 จังหวะ จังหวะที่ 9 ใหม่ ไม่เคยมีในสัญญาณเดิม"
ผมมองลูกไก่ "ลูกไก่ จังหวะที่ 9 — คุณเพิ่มเข้าไปเอง?"
ลูกไก่นิ่ง แล้วพูดเสียงเบา
"ใช่ครับ ผมเพิ่มจังหวะที่ 9 เข้าไป"
"จังหวะที่ 9 หมายถึงอะไร"
ลูกไก่มองผม ดวงตาสีฟ้าเรืองแสง
"ผมอยู่ครับ"
สองคำ จังหวะที่ 9 หมายถึง "ผมอยู่"
สัญญาณ 8 จังหวะจากอารยธรรมที่กำลังจะหายไป เพิ่มจังหวะที่ 9 จากลูกไก่ — สิ่งมีชีวิตที่เกิดมาไม่ถึงเดือน ที่รอดมาได้ ที่ยังอยู่
8 จังหวะของความหวังที่เก่าแก่ 3,000 ปี
บวก 1 จังหวะของชีวิตใหม่
เป็น 9 จังหวะ
ผมกอดลูกไก่แน่นขึ้น ไม่พูดอะไร
แล้วจากที่ไกล 3,000 ปีแสง ผมไม่รู้ว่ามีใครได้ยินสัญญาณ 9 จังหวะหรือไม่
แต่ผมหวังว่ามี
ปิดบทที่ 6
บทต่อไป — บทที่ 7: เงามืด