ดาวดวงสุดท้าย

ปี ค.ศ. 4271 — สามศตวรรษหลังปรากฏการณ์ที่นักดาราศาสตร์เรียกว่า "การหลับใหลครั้งใหญ่" ดวงดาวนับล้านในกาแล็กซีทางช้างเผือกเริ่มมอดดับลงทีละดวงอย่างไร้คำอธิบาย ราวกับมีใครบางคนกำลังปิดไฟทีละดวงในห้องที่มืดมิดอยู่แล้ว

ยานเอเทอร์นา — ยานอาณานิคมลำสุดท้ายที่ยังแล่นอยู่ — บรรทุกมนุษย์ 8,400 ชีวิตที่หลับใหลในแคปซูลเย็นจัด พวกเขาคือความทรงจำสุดท้ายของอารยธรรมที่เคยยิ่งใหญ่

"เราไม่ได้กำลังหนีจากความมืด เรากำลังตามหาแสงสว่างดวงสุดท้ายก่อนที่มันจะดับ" — บันทึกกัปตันเวรา โนวาค

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อ เอเลียส วิศวกรระบบผู้ถูกปลุกจากการหลับใหลก่อนกำหนด 200 ปี พบว่ายานกำลังมุ่งหน้าไปยังพิกัดที่ไม่มีอยู่ในแผนที่ใดๆ และเขาคือคนเดียวที่ยังตื่นอยู่...